AKTUALNOŚCI

BĄDŹ DUMNY  -  WYWIEŚ FLAGĘ

Zbliżają się ważne dla każdego Polaka Święta. 1 Maja to Święto Pracy, które huczniej obchodziliśmy w okresie PRL. 2 Maja to Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej obchodzony uroczyście od 2004 roku. 3 Maja to 235. rocznica Konstytucji 3 Maja, drugiego po Stanach Zjednoczonych tego typu aktu prawnego na świecie i pierwszego w Europie. Dlatego bądźmy dumni z tych świąt, wywieśmy flagi i weźmy udział w obchodach tych świąt, szczególnie Konstytucji 3 Maja.

1 Maja -  Święto Pracy

 Inne nazwy to: Międzynarodowe Święto Proletariatu, Dzień Solidarności Ludzi Pracy, 1 Maja. Święto wprowadziła w 1889 roku II Międzynarodówka dla upamiętnienia wydarzeń  z  pierwszych dni maja 1886 roku, podczas strajku ogólnokrajowego w Chicago, w USA, na  rzecz wprowadzenia 8 godzinnego dnia pracy. W dniu 3 maja odbył się wiec robotników zwolnionych z pracy w jednej z firm. Podczas wiecu doszło do bójki między strajkującymi a zatrudnionymi na ich miejsce. Interweniowała policja, od strzałów z pistoletów śmierć poniosło kilku robotników,  wielu zostało dotkliwie pobitych. Brutalność policji spowodowała kolejny wiec w następnym dniu. Wiec odbywał się bez ekscesów, jednak obfity deszcz spowodował, iż z licznej grupy demonstrantów pozostało ok. 200 osób i nagle na nich natarł oddział 180 policjantów. Efektem policyjnych działań była śmierć 1 policjanta, nieznana liczba zabitych robotników i wielu rannych. W wyniku zajść doszło do ostrych represji wobec związkowców, m.in. sądzonych było 8 związkowców, 7 z nich skazano na śmierć przez powieszenie. Wyrok na czterech osobach wykonano 11 listopada 1887 roku pozostałych po 7 latach ułaskawiono.

Na ziemiach polskich pierwsze obchody miały miejsce w 1890 roku i odbywały się niejednokrotnie wbrew woli zaborców współorganizowane m.in. przez działaczy II Proletariatu. W czasie masowych demonstracji i pochodów, szczególnie na ziemiach zaboru rosyjskiego, dochodziło do starć z carskim wojskiem, policją oraz kozakami, a także wspierającymi je nacjonalistycznymi bojówkami. Podobnie liczne pochody i demonstracje klasowych organizacji robotniczych i partii lewicowych odbywały się też w ten dzień w okresie II RP, często były one atakowane przez policję oraz nacjonalistycznych bojówkarzy, dochodziło do morderstw działaczy klasowych związków zawodowych i partii lewicowych. W Polsce dzień 1 Maja od 1950 roku jest świętem  państwowym i wolnym od pracy, stan ten trwa do chwili obecnej. W czasach PRL organizowano tego dnia pochody pierwszomajowe. W Kościele katolickim 1 maja obchodzone jest wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika (Robotnika). Wspomnienie to wprowadził do kalendarza liturgicznego papież Pius XII w 1955 roku, jako alternatywę dla laickiego Święta Pracy..

2 Maja - Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

Dzień flagi państwowej jest obchodzony w Polsce od 2004 roku. Choć to święto państwowe, ustawowo nie jest dniem wolnym od pracy. Pierwotnie decyzją Senatu 2 maja miał być Świętem Orła Białego, jednak Sejm przemianował go na Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. To także Dzień Polonii i Polaków za Granicą.

Wybór tej daty na Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej nie jest przypadkowy, ma ona bowiem znaczenie historyczne. Właśnie 2 maja żołnierze polscy zawiesili biało-czerwoną flagę na kolumnie Siegessäule w Berlinie, co de facto oznaczało zakończenie działań wojennych w Europie podczas II wojny światowej. Dodatkowo dzień ten poprzedza święto upamiętniające tak ważne wydarzenie, jakim było w 1791 r. ogłoszenie Konstytucji 3 Maja. Co ciekawe, w okresie PRL-u właśnie 2 maja decyzją władz komunistycznych zdejmowano flagi państwowe, aby nie były widoczne w święto 3 maja, które w tamtym czasie zniesiono.

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej ma popularyzować wiedzę o polskiej tożsamości i o symbolach narodowych, które zmieniały się na przestrzeni wieków. Źródłem dzisiejszych barw narodowych jest herb Królestwa Polskiego i herb Wielkiego Księstwa Litewskiego. Decyzją Sejmu Królestwa Polskiego z 7 lutego 1831 roku ustalono:

„Izba senatorska i poselska po wysłuchaniu wniosków Komisyi sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednostajnej oznaki, pod którą winni łączyć się wszyscy Polacy, postanowiły i stanowią:
Art. 1 – Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym.
Art. 2 – Wszyscy Polacy (...) te kolory nosić mają w miejscu, gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były”.

W 1919 roku kolory biały i czerwony uznano oficjalnie za polskie barwy narodowe. Obecnie kwestie Polskich barw narodowych reguluje Ustawa z dnia 31 stycznia 1980 roku o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej: „Barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego. Przy umieszczaniu barw Rzeczypospolitej Polskiej w układzie pionowym kolor biały umieszcza się po lewej stronie płaszczyzny oglądanej z przodu. Barwy Rzeczypospolitej Polskiej stanowią składniki flagi państwowej Rzeczypospolitej Polskiej. Flagą państwową Rzeczypospolitej Polskiej jest prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej, umieszczony na maszcie”.

Poza Polską, święto flagi państwowej obchodzone jest m.in. w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Argentynie, Finlandii, Turkmenistanie, Ukrainie, na Litwie i w Chinach.

235. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja

W dniu 3 maja 1791 roku Sejm Czteroletni uchwalił Ustawę Rządową – pierwszą polską konstytucję. Był to drugi tego typu akt prawny na świecie (po Konstytucji Stanów Zjednoczonych) i pierwszy w Europie. Konstytucja przygotowana została przede wszystkim przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, Ignacego Potockiego i Hugo Kołłątaja.

Konstytucję 3 Maja poprzedzały dwie wcześniejsze ustawy uznane za integralną jej część. Pierwsza z nich: O reorganizacji sejmików i druga: Miasta nasze królewskie wolne w państwach Rzeczypospolitej – regulowała sprawy mieszczan i ustroju miast.

Konstytucja 3 Maja wnosiła do polskiego systemu politycznego następujące najważniejsze zmiany: pozostawienie ustroju stanowego, jednak z wyraźnie osłabioną pozycją magnaterii, usunięcie z sejmików ziemskich szlachty nieposiadającej majątków ziemskich tzw. Gołotę, cenzus szlacheckiego urodzenia został ograniczony w prawie wyborczym przez dodanie cenzusu posiadania. Ponadto mieszczaństwu umożliwiono nobilitację, m.in. z tytułu nabycia majątków ziemskich i zasług dla kraju. Ogółowi mieszczan w miastach królewskich, ogłoszonych, jako „wolne”, zapewniono wolności osobiste, prawo sprawowania urzędów, potwierdzono opiekę władzy państwowej nad mieszkańcami kraju pochodzenia żydowskiego.

Najmniej zmian wprowadzono w położeniu chłopów, którym utrzymano poddaństwo, wolność osobistą otrzymali tylko przybysze z zagranicy. Pewną formą opieki prawnej nad tą grupą ludności był zapis w Konstytucji, w którym stwierdzono, że na ogół chłopów rozciągnięto „opiekę prawa i rządu krajowego”.

Konstytucja 3 Maja zniosła podział Rzeczypospolitej na Koronę i Litwę. Naczelnym organem nowego państwa pozostawał Sejm, któremu zapewniono pełnię władzy ustawodawczej, prawo stanowienia budżetu i podatków, daleko idącą kontrolę rządu. Sejm miał być złożony z  204 posłów, wybieranych na sejmikach przez szlachtę posesjonatów oraz 24 tzw. plenipotentów miast, z ograniczonym głosem doradczym. Zmniejszono rolę Senatu, usunięto zasadę liberum veto i zakazano konfederacji. Zniesiono elekcyjny wybór króla, w zamian wprowadzając zasadę dziedziczenia tronu (w dynastii saskiej) i osobistej odpowiedzialności monarchy.

Wzmocnieniu uległ rząd (z królem, jako przewodniczącym Straży Praw na czele) oraz administracja państwowa. Akty królewskie wymagały kontrasygnaty jednego z ministrów, którzy od tej pory mieli odpowiadać za naruszenie prawa przed sądem sejmowym, a za kierunek polityki rządu – przed królem i Sejmem. Dodatkowo w gestii króla i Straży Praw pozostawały komisje wielkie (ministerstwa): edukacji, policji, skarbu i wojska. Zarząd krajem w terenie powierzono komisjom porządkowym cywilno-wojskowym. Konstytucja poczyniła też pewne zmiany w sądownictwie szlacheckim i miejskim.

W rozdziale XI Konstytucji poświęconym „sile zbrojnej narodowej” umieszczono zapis „Naród winien jest sobie samemu obronę od napaści i dla przestrzegania całości swojej. Wszyscy przeto obywatele są obrońcami całości i swobód narodowych. Wojsko nic innego nie jest, tylko wyciągnięta siła obronna i porządna z ogólnej siły narodu”.

W zamierzeniu części jej twórców miała stanowić punkt wyjścia dla dalszych przemian ekonomiczno-społecznych i politycznych. Została jednak obalona w połowie 1792 roku wskutek działalności konfederacji targowickiej i przegranej wojny z Rosją.

Postanowienia konstytucji i jej przesłanie urosły do rangi symbolu narodowego. Dlatego dzisiaj z dumą wracamy do jej szlachetnych i uniwersalnych wartości.

Źródło: Wikipedia, ppłk Najczuk

W dniu 17 kwietnia 2026 roku w leszczyńskich koszarach odbyły się obchody Święta 1. Leszczyńskiego dywizjonu przeciwlotniczego. Członkowie naszego Stowarzyszenia, wspólnie z czynnymi żołnierzami, obchodzili również uroczyście Święto Pułkowe 69 Leszczyńskiego Pułku Przeciwlotniczego oraz Święto naszego Stowarzyszenia Oficerów Rezerwy 69Lpplot im. Stefana Roweckiego „Grota” i Garnizonu Leszno. Zarówno Dywizjon, jak i nasze Stowarzyszenie są spadkobiercami tradycji 69. Leszczyńskiego Pułku Przeciwlotniczego, który rozwiązano w 2011 roku.

.

O godzinie 11:04 rozpoczęła się uroczystość na placu apelowym leszczyńskich koszar. Wystawiono egzemplarze zasadniczego sprzętu bojowego: stację rlok oraz wyrzutnię dywizjonu KUB. Na placu ustawiły się pododdziały 1. Leszczyńskiego dywizjonu przeciwlotniczego wraz z kompanią honorową ze sztandarem 69.Lpplot. W tym roku na święto 1.Ldplot przybyli również Dowódca 4.Zpplot płk Tomasz KOCIKOWSKI, szef sztabu ppłk Jarosław ZAJĄC oraz inni dowódcy dywizjonów 4.Zpplot, były Dowódca 69. Leszczyńskiego Pułku Przeciwlotniczego: płk w st. spocz. Mirosław ROCHMANKOWSKI – Prezes naszego Stowarzyszenia.

Dodatkowym akcentem tego święta było uroczyste przekazanie obowiązków dowódcy 1.Ldplot – dotychczasowy Dowódca ppłk Radosław WÓJCICKI przekazał obowiązki następcy ppłk Krzysztofowi MAJEROWI w obecności Dowódcy 4.Zpplot płk Tomasza KOCIKOWSKIEGO.

Meldunek odebrał Dowódca 1. Leszczyńskiego dywizjonu przeciwlotniczego ppłk Radosław WÓJCICKI. Po podniesieniu flagi państwowej i odegraniu hymnu państwowego głos zabrał Dowódca 1.Ldplot ppłk Radosław WÓJCICKI wspominając korzenie 1.Ldplot sięgające okresu wojennego, zaznaczonego ofiarami życia w obronie Ojczyzny ale również historii, służby i pracy związanej ze stacjonowaniem w garnizonie leszczyńskim. Złożył podziękowania podległym żołnierzom za wspólną służbę i życzył nowemu Dowódcy 1.Ldplot i żołnierzom dywizjonu dalszych sukcesów w służbie. Z kolei Dowódca 4.Zpplot płk Tomasz KOCIKOWSKI skupił się na podziękowaniach dla wszystkich żołnierzy i pracowników resortu MON, którzy służyli i pracowali dla chwały 69.Lpplot a później dla 1.Ldplot. Podziękował również odchodzącemu Dowódcy 1.Ldplot ppłk Radosławowi WÓJCICKIEMU za służbę w 1.Ldplot i złożył życzenia dalszych sukcesów zarówno odchodzącemu Dowódcy 1.Ldplot, jak i obejmującemu obowiązki ppłk Krzysztofowi MAJEROWI.

W dalszej części uroczystości odbyło się przekazanie obowiązków Dowódcy 1.Ldplot, wyróżnienia żołnierzy oraz osób zasłużonych w służbie i współpracy z 1.Ldplot. Końcowym akcentem uroczystości było odśpiewanie Pieśni Reprezentacyjnej Wojska Polskiego oraz defilada pododdziałów 1.Ldplot.

Członkowie naszego Stowarzyszenia zebrali się przed tablicami pamiątkowymi przy placu apelowym i zapalili znicze oddając hołd żołnierzom 69.Lpplot, którzy zginęli w walce oraz zmarli w czasie pokoju.

Do obejrzenia pozostałych zdjęć zapraszamy do GALERII. Kliknij tutaj.

We wtorek 16 kwietnia 2026 roku członkowie naszego Stowarzyszenia wraz z delegacją żołnierzy 1. Leszczyńskiego dywizjonu przeciwlotniczego udali się autobusem wojskowym do Zgorzelca, gdzie odbyły się obchody 81. rocznicy operacji forsowania Nysy Łużyckiej przez II Armię Wojska Polskiego. Forsowanie Nysy Łużyckiej było elementem większej operacji mającej na celu wyzwolenie rejonu łużyckiego, ale przede wszystkim zamknięcie tzw. Kotła berlińskiego i odcięcie sił hitlerowskich walczących na południe od Łużyc oraz w Czechosłowacji, a dążących do połączenia się z wojskami hitlerowskimi broniącymi się w rejonie Berlina. Udaliśmy się, jak w poprzednich latach, na te uroczystości dlatego, że uczestnikiem operacji forsowania Nysy Łużyckiej był 69paplot, który wszedł w tym rejonie do walki z hitlerowskim najeźdźcą właśnie w dniu 16 kwietnia 1945 roku. Data ta w okresie późniejszym, w czasie stacjonowania, najpierw 69paplot, później 69pplot w Garnizonie Leszno została przyjęta jako dzień Święta Pułkowego 69. Leszczyńskiego pułku przeciwlotniczego.

Uroczystości zorganizowane przez samorządowe władze miasta i powiatu zgorzeleckiego odbyły się przed Pomnikiem Orła Piastowskiego na Cmentarzu Żołnierzy II Armii Wojska Polskiego. W uroczystościach uczestniczyły władze samorządowe, kombatanci, przedstawiciele służb mundurowych, przedstawiciele duchowieństwa, organizacji pozarządowych, uczniowie szkół oraz społeczeństwo miasta i regionu, a także liczne poczty sztandarowe, w tym poczet sztandarowy 1. Leszczyńskiego dywizjonu przeciwlotniczego.

Ceremonia rozpoczęła się o godzinie 13.00 meldunkiem dowódcy kompanii honorowej wystawionej przez 23. Śląski pułk artylerii o gotowości do uroczystości, który przyjął płk Robert BOROWY. Po odegraniu Hymnu Państwowego przez Reprezentacyjną Orkiestrę Dętą Kopalni Węgla Brunatnego Turów, okolicznościowe przemówienia wygłosili: Burmistrz Zgorzelca Rafał GRONICZ, Starosta Zgorzelecki Artur BIELIŃSKI oraz Michał SYSKA – zastępca Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wspominając szczególnie daninę krwi i życia, jaką złożyli żołnierze II Armii Wojska Polskiego w operacji łużyckiej. Następnie odmówiono modlitwę w intencji wyzwolicieli Ojczyzny, którą poprowadzili wspólnie przedstawiciele kościoła katolickiego i prawosławnego. Po modlitwie odczytano Apel Pamięci, a po nim salwą honorową oddano cześć żołnierzom poległym podczas operacji forsowania Nysy Łużyckiej. Na zakończenie delegacje złożyły wiązanki kwiatów i wieńce pod Pomnikiem Orła Piastowskiego. Żołnierze 1.Ldplot zapalili znicze i zatknęli biało-czerwone chorągiewki na grobach żołnierzy 69paplot poległych w czasie operacji forsowania Nysy Łużyckiej, pochowanych na tej nekropolii, następnie oddali im hołd pełniąc wartę przy ich grobach w czasie trwania uroczystości.

Na Cmentarzu Żołnierzy II Armii Wojska Polskiego w Zgorzelcu spoczywa 3 420 oficerów i żołnierzy w grobach usytuowanych w rzędach i oznaczonych identycznymi płytami z motywem tzw. krzyża grunwaldzkiego. Na zgorzeleckiej nekropolii  pochowano (według stopni wojskowych): 1 podpułkownika Nikifora Jaśkiewicza, 7 majorów, 24 kapitanów, 43 poruczników, 195 podporuczników, 98 chorążych, 7 podchorążych (w czasie wojny zaliczano ich do oficerów).  Pozostali to podoficerowie i szeregowcy. Spoczywa tu także 6 kobiet żołnierzy (sanitariuszek i telefonistek).

Do obejrzenia pozostałych zdjęć zapraszamy do GALERII. Kliknij tutaj.

Święta Wielkanocne za pasem. Wszyscy opanowani gorączką zakupów, przygotowań, ale również przemyśleń, zadumy i racunków sumienia. My w Stowarzyszeniu, zgodnie z corocznym zwyczajem, zebraliśmy się na spotkaniu "wielkanocnym". Tym razem skorzystaliśmy z lokalu "Mediolan" (dawna "trojka"). Spotkanie rozpoczął Prezes Stowarzyszenia kol. płk (s) Mirosław ROCHMANKOWSKI. Wspomniał o tradycji Świąt Wielkanocnych, ich chrześcijańskim charakterze a następnie złożył obecnym życzenia Wesołych Świąt. Następnie przystąpiliśmy do wielkanocnego posiłku z głównym daniem - żurkiem oraz innymi specjałami - szynką, wędlinami i serami. W czasie krótkiej przerwy w biesiadowaniu uhonorowaliśmy kolejno kilku z naszych członków. W poczet członków przyjęliśmy byłego żołnierza 69.Lpplot i 4.Zpplot ppłk (r) Krzysztofa MUSZYŃSKIEGO, podziękowaliśmy byłemu członkowi Zarządu Stowarzyszenia po zakończonej kadencji kol. ppłk (s) Włodzimierzowi WALCZAKOWI oraz złożyliśmy życzenia zdrowia i pomyślności kol. mjr (s) Eugeniuszowi KWIATKOWSKIEMU z okazji 75 rocznicy urodzin. Nie zapomnieliśmy o słodkich specjałach - baby, mazurki i inne ciasta z pyszną kawą i herbatą. I tak gościliśmy się, miła atmosfera sprzyjała dyskusjom i wspomnieniom z okresu służby i pracy.

Do oglądnięcia pozostałych zdjęć ze spotkania zapraszamy do GALERII. Kliknij tutaj.